Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2017/21657 K.2018/7797

Mala zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuk ... ... ..., 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 31/3, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 23. maddesi delaleti ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Edremit 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.05.2010 tarihli ve 2009/509 esas, 2010/348 sayılı kararını müteakip, suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde suç işlediğinin ihbar edilmesi üzerine 5237 sayılı Kanun'un 151/1, 31/3,

62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin anılan Mahkemenin 02.03.2017 tarihli ve 2017/21 esas, 2017/118 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 03.02.2014 tarihli ve 2013/23474 esas, 2014/2417 sayılı ilamında da belirtildiği üzere.

5271 sayılı Kanun’un 231/8. maddesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve zamanaşımının denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, somut olayımızda suça sürüklenen çocuk hakkında Edremit 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.05.2010 tarihli ve 2009/509 esas, 2010/348 sayılı ilamına konu ilk kararın itiraz edilmeksizin 15.06.2010 tarihinde kesinleştiği, Edremit 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.10.2016 tarihli ve 2013/274 esas,

2016/893 sayılı kararına konu 2. suçun ise 28.07.2011 tarihinde işlendiği ve söz konusu bu kararın 13.10.2016 tarihinde kesinleştiği gözetildiğinde, sanık hakkında duran zamanaşımı süresinin 28.07.2011 tarihinde yeniden işlemeye başladığı,

suçun işlendiği 03.12.2007 tarihi göz önüne alındığında, kararın verildiği 02.03.2017 tarihi itibariyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu gözetilmeden sanığın mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 11.10.2017 gün ve 6376 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.10.2017 gün ve KYB/2017-58245 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü: Suça sürüklenen çocuğun 12-15 yaş grubunda olduğu ve Mahkemece yaş küçüklüğü nedeniyle ½ oranında indirim yapılırken uygulama maddesinin TCK.nun 31/3. maddesi yerine sehven 31/2. maddesi olarak gösterildiği belirlenerek yapılan incelemede;

CMK.nun 231/8 maddesinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde denetim süresi içerisinde dava zamanaşımının duracağı belirtilmiş olup, incelemeye konu dosyada suç tarihi itibariyle 12 yaşını doldurmuş olup da 15 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK.nun 151/1. maddesinde tanımlanan suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 66/1-e, 66/2,

67/4.maddelerine göre hesaplanan ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleştiği 15.06.2010 tarihinde duran ancak deneme devresinde ikinci suçun işlendiği 28.07.2011 tarihinde tekrar işlemeye başlayan 6 yıllık zamanaşımı süresine durma süresi olan 1 yıl 1 ay 13 gün eklendiğinde, suçun işlendiği 03.12.2007 gününden karar tarihine kadar gerçekleştiğinin gözetilmemesi,