Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2017/2257 K.2018/12599

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın eylemini TCK.nun 6/1-f maddesinin 4. bendi uyarınca saldırı ve savunma amacıyla yapılmasa da fiilen yaralama suçu yönünden saldırı amacıyla kullanılmasından dolayı silahtan sayılan taş ile gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, sanığın cezasında 5237 sayılı TCK.nun 86/3-e maddesine göre arttırım yapılmayarak eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Mala zarar verme suçu uzlaşma kapsamında bulunmayan silahla yaralama suçuyla birlikte işlenmekle; CMK.nun 253/3. maddesi gereğince uzlaşma kapsamında kalmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, bir sebebe dayanmayan temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 13.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.