Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2017/22870 K.2018/5914

6136 sayılı Yasaya aykırılık, genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde kasten silahla ateş etme ve kasten yaralama suçlarından sanık ... hakkında 24.09.2008 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanması sonucu verilen kararın Dairemizce bozulması üzerine 6136 sayılı Yasanın 13/1., TCK.nun 170/1-c., TCK.nun 86/2. maddeleri ve fıkraları uyarınca hükümlülüğüne dair; İSTANBUL Anadolu 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.05.2017 gün ve 2017/18 esas, 2017/250 karar sayılı hükmünün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında yaralama suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

Hükmün tarihi, tayin olunan cezanın miktar ve nev'i dikkate alındığında 14.04.2011 tarih 27905 sayılı Resmi Gazatede yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 23/3/2005 tarihli ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca hüküm kesin nitelikte olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi gözetilerek CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanık hakkında 6136 sayılı kanuna muhalefet suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

Ceza Genel Kurulu'nun 03.04.2018 tarih ve 2017/853 esas, 2018/135 karar sayılı ilamı ve 09.02.2016 tarih ve 2014/71 esas, 2016/42 karar sayılı ilamı da gözetildiğinde; bozmadan önce verilen ve yalnızca sanık müdafii tarafından temyiz edilen Üsküdar 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.02.2006 tarihli kararı ile hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrildiği ve aleyhe temyiz olmaması nedeniyle CMUK'nun 326/son madde ve fıkrası uyarınca sanık lehine kazanılmış hak oluşturduğu görülmekle, son hükümde verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükme sonuç cezanın belirlendiği bölümden sonra gelmek üzere “1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca sanığın cezasının 6.000,00 TL ve 375.00 TL adli para cezaları üzerinden infazı ile adli para cezalarının 12 ay eşit taksitle tahsiline" ibaresinin eklenmesi ve TCK 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin 3. bendinin çıkarılmak suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3- Sanık hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

a) Sanığın kavga sırasında korkutmak amacıyla tabanca ile ateş etmesi şeklinde gerçekleşen olayda eylemin belli bir kişiye karşı olması nedeniyle TCK.nun 106/2-a maddesinde düzenlenen silahla tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde TCK.nun 170/1-c maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kabule göre ise;

b) Ceza Genel Kurulu'nun 03.04.2018 tarih ve 2017/853 esas, 2018/135 karar sayılı ilamı ve 09.02.2016 tarih ve 2014/71 esas, 2016/42 karar sayılı ilamı da gözetildiğinde; bozmadan önce verilen ve yalnızca sanık müdafii tarafından temyiz edilen Üsküdar 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.02.2006 tarihli kararı ile hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrildiği ve aleyhe temyiz olmaması nedeniyle CMUK.nun 326/son madde ve fıkrası uyarınca sanık lehine kazanılmış hak oluşturduğu görülmekle, son hükümde verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,