Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2017/23307 K.2020/14801

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 20. ve 22. maddelerinde, kişilerin özel yaşamlarının ve haberleşmenin gizliliği ilkeleri güvence altına alınmış, 38/6. maddesinde kanuna aykırı olarak elde edilen bulguların delil olarak kabul edilemeyeceği ifade edilmiş, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 119/1. maddesinde Hakim kararı üzerine veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet Savcısının, Cumhuriyet Savcısına ulaşılamayan hallerde ise kolluk amirinin yazılı emri ile kolluk görevlilerinin arama yapabileceği ancak;

konutta, işyerinde ve kamuya açık olmayan kapalı alanlarda arama hakim kararı veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet Savcısının yazılı emri ile arama yapmanın mümkün olacağı düzenlenmiştir. Aynı Yasanın 206/2-a ve 217/2. maddelerinde de yasa ve hukuka aykırı delillerin hükme esas alınamayacağı öngörülmüştür.

Kolluk görevlilerince, Küçükyalı mahallesi Değirmen Yolu sokak no: 22/3 Maltepe adresinde bulunan apartman dairesinde kumar oynatıldığı ihbarı üzerine, anılan adresteki konut niteliğinde bulunan apartman dairesine mahkemeden karar veya Cumhuriyet Savcısından yazılı arama emri olmaksızın gidilerek,

kumar oynatıldığının tespiti üzerine işlem yapılmış olup, CMK.nın 116. ve devamı maddeleri gereğince konut niteliğinde bulunan yerde usulüne uygun alınmış bir karar alınmadan yapılan işlemlerin ve ele geçirilen delillerin hukuka aykırı olması nedeniyle hükme esas alınamayacağı gözetildiğinde, kolluk görevlilerince hukuka aykırı olarak ele geçen deliller dışında sanığın atılı suçu işlediğine dair hukuka uygun olarak elde edilmiş, mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve yeterli delil elde edilemediğinden sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,