Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2017/23851 K.2020/12288

Gereği görüşülüp düşünüldü:

..., ... ve ... hakkında verilen kararlara yönelik temyiz talebi bulunmadığından temyiz incelemesi dışında bırakılmışlardır.

1-Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik olarak yapılan temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanık ..., ... ve ... hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması, sanık ... hakkında yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik olarak yapılan temyiz incelemesinde;

TCK.nın 106/son maddesi hükmü karşısında sanık ... hakkında ayrıca yaralama suçundan hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

a) Sanıkların aralarındaki husumet nedeniyle birbirlerine ateş etmeleri şeklinde gerçekleşen eylemlerinin TCK.nın 44. maddesi yollamasıyla aynı Kanunun 106/2-a maddesinde düzenlenen silahla tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi,

b) Tarafların karşılıklı olarak birbirlerine ateş etmeleri şeklinde gerçekleşen olayda, ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiği hususunda taraflar arasında farklı beyanlar bulunduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.10.2002 tarih, 2002/4.-258 E., 2002/367 K. Sayılı kararında ve bu kararla uyumlu ceza dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer vermeyecek şekilde belirlenemediğinde şüpheli kalan bu halin sanık lehine 5237 sayılı TCK.nın 29. ve 25. maddesinde düzenlenen haksız tahrik ve meşru müdafaa hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,