Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2017/23937 K.2019/8782

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanıklar hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanıkların atılı suçu işlemediklerine ve savunma haklarının kısıtlandığına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2- Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde ise;

Hırsızlık suçunun banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suçu ile birlikte işlenmediği kabul edilmiştir.

Sanıkların inşaat halindeki yapı içerisinde bulunan müştekiye ait giysiler üzerinden suça konu eşyaları çalmış olmalarına göre, eylemlerinin TCK.nın 141/1. maddesinde tanımlı hırsızlık suçunu oluşturduğu ve 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlendiği ve sanıklara isnat edilen 5237 sayılı TCK.nın 141/1. maddesi kapsamındaki hırsızlık suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,