Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2017/24617 K.2019/10460

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mağdurun olay günü adına kayıtlı hesaptan ATM yoluyla para çektiği sırada yanına gelen sanığın "bilgileriniz ekranda birileri paranızı çekebilir" dediği, mağdurun da ATM ekranında kendisine ait bilgileri görünce silmek için cihazın tuşlarına bastığı, sanığın da mağdura yardım etme bahanesiyle iptal tuşuna basarak cihazın para çıkış kısmına parmağını yerleştirip paranın içeride sıkışması üzerine kapağı açıp parayı almak istediği,mağdurun yanında bulunduğu esnada sanığın iptal tuşuna bastığı, çekmek istediği 3000 TL paranın cihaz içerisinde sıkıştığı ancak banka görevlilerinin olay yerinde bulunması nedeniyle parayı alamadığı anlaşılmakla,

sanığın müştekinin kartını alıp kullanmaya yönelik hareketi bulunmayıp hedefinin sadece paraya yönelik olduğu, menkul mal niteliğinde olan paranın zilyedinin rızası dışında alıkonulmak istenmesi nedeniyle eyleminin TCK.nın 141/1. maddesi ile düzenlenen hırsızlığa teşebbüs suçunu oluşturması ve 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen 5237 sayılı TCK.nın 141/1. maddesi kapsamındaki hırsızlık suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı nazara

alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması;