Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2017/24618 K.2019/6265

Gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz incelemesinde; UYAP'tan alınan tarihli nüfus kayıt örneğine göre sanığın, hüküm tarihinden sonra 08.04.2017 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK’nın 64. maddesi gereğince sanığın hukuki durumunun buna göre tayininde zorunluluk bulunması, 2-Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Mağdurun kredi kart ve kimlik bilgilerini kullanarak telefonla aradığı bankanın müşteri hizmetleri görevlilerini, kart hamili olduğu konusunda ikna eden sanığın görevliye verdiği talimatla kart hamilinin hesabından başka bir hesaba para transferi yapmasını sağladığı iddia edilen olayda.

6454 sayılı Kanunun 3. maddesi uyarınca kredi kartı olarak kabul edilen ve bankanın ürettiği ve bankaya ait olan bir değer/veri kredi kart bilgilerini banka görevlilerini aldatmakta araç olarak kullanan sanığın eyleminin TCK.nın 158/1-f maddesinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağı yönünde suç niteliğinin belirlenmesi ile kanıtların takdir ve değerlendirilmesinin üst dereceli ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,