Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2017/26141 K.2018/6920

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanığın sezonluk iş yaptığı, suça konu katılana ait taşınmazı daha önce dört aylığına kiraladığı sezon bitiminde evi teslim ettiği, suç tarihinde daha önce kiraladığı evi yeniden kiralamak üzere katılandan istediği ve tarafların anlaşamadığı bunun üzerine eşyaları ile birlikte suça konu eve girip kaldığı dosya kapsamından anlaşılan sanık hakkında Hakkı olmayan yere tecavüz suçundan mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi;

2- 16.06.2013 tarihli görgü tespit tutanağına göre sanığın katılana ait taşınmazın kapısının kilit sistemi karşılığının 30 cm uzunluğunda 2 cm eninde kırık olduğunun belirlenmesi karşınında sanık hakkında mala zarar verme suçundan mahkumiyet kararı verilmesi yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi;

3- Hakkı olmayan yere tecavüz suçunun suç tarihinde uzlaşmaya tabi olması ve uzlaşma prosüdürünün uygulanmasına karşın, mala zarar verme suçu yönünden ise;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen 5237 sayılı TCK.nun 151/1. maddesi kapsamındaki mala zarar verme suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı, suç tarihi itibariyle yapılan uzlaşma teklifinin hukuki değeri olmadığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması;