Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2017/3051 K.2018/2969

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde

Mala zarar verme suçunun mağdurunun ... olması karşısında silahla kasten yaralama suçu ile birlikte işlendiğinden söz edilemeyeceğinden suçun uzlaştırma kapsamında kaldığı belirlenmekle yapılan incelemede; 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK.nun 151/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

II- Kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarına gelince

Mahkemenin kasten yaralama suçunun oluştuğuna yönelik kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki (2) no'lu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazının reddine, ancak;

1- Kasten yaralama suçundan kurulan hükümde, oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiğinin tespitine çalışılması, bunun mümkün olmaması halinde ise Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.10.2002 tarihli E. 2002/4-238 - K. 2002/367 sayılı kararında da belirtildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde şüpheli kalan bu halin sanık lehine 5237 sayılı TCK.nun 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasını gerektirip gerektirmediğinin karar yerinde tartışılmaması,

2- Her iki suçtan kurulan hükümlerde; iddianamede TCK.nun 58. maddesinin uygulanması istenmemiş olmasına rağmen, CMK.nun 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden, adli sicil kaydı da sanığa okunmadan, TCK.nun 58. maddesinin uygulanması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,