Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2017/3306 K.2019/2803

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; olaya müdahale eden ve tanık olarak dinlenen itfaiye görevlilerinin yangının çıkış nedenini tespit edememeleri, itfaiye müdürü tanık İ'nin yanan tır dorsesi içinde kumaş elbise cinsinde malzeme olduğuna dair beyanı, olay mahallinin gösteren kamera kayıtlarının temin edilememiş olması karşısında, sanıkların savunmalarının aksine, katılan şirket çalışanı tanık ..., sanıkların yaktıklarına ilişkin kesin bilgi içermeyen beyanı dışında, atılı suçu işlediklerine dair, mahkumiyetlerine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı ve somut delil bulunmadığı gözetilmeden, beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kabule göre;

1- Sanıkların katılana ait malları yakarak zarar verdikleri iddia edilen olayda, yakarak mala zarar verme suçundan TCK.nun 151/1, 152/2-a maddeleri uyarınca hüküm tesisi yerine, TCK 152/1, 152/2-a maddeleri uyarınca hüküm kurulması,

2- 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 65. maddesiyle 5237 sayılı TCK.nun 152/2-son maddesinde yapılan değişikliğe göre, mala zarar verme suçunun yakarak, yakıcı veya patlayıcı madde kullanılarak işlenmiş olması halinde artırım miktarının öngörüldüğü bölümde yer alan, “Verilecek ceza iki katına kadar artırılır” cümlesindeki “iki katına” ibaresinin çıkartılarak yerine “bir katına” ibaresinin eklenmiş olması karşısında ve mahkûmiyet kararındaki artırım oranı da dikkate alınarak, söz konusu kanun değişikliğine göre sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,