KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2017/3325 E., 2019/5557 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Nisan 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet, beraat
Karar Metni
267 kelime·1 dk okuma
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Vekaletnamesinde temyizden vazgeçme yetkisi bulunduğu anlaşılan katılan ... vekilinin 31.01.2014 tarihli verdiği dilekçe ile temyizden vazgeçtikleri anlaşılmakla sanıklar müdafinin temyiz taleplerine yönelik incelemede;
1- Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin ücreti vekalete yönelik temyiz taleplerinde;
Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... müdafinin temyizinin beraat eden sanıklar lehine vekalet ücreti hükmedilmemesine yönelik olup, temyizde hukuki yararı bulunduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Kendisini vekil ile temsil ettiren ve beraat eden sanıklar yararına, hazine aleyhine karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/5. madde ve fıkrası uyarınca maktu vekalet ücretine hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına "sanık kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 1500,00 Türk Lirası maktu vekalet ücretinin hazineden alınarak sanığa verilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
2- Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK.nun 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK.nun 151/1. maddesi kapsamındaki mala zarar verme suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2017/3325, K. 2019/5557, 16 Nisan 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama