Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2017/3382 K.2017/11635

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık, kasten yaralama ve genel güvenliği kasten tehlikeye sokmak suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz incelemesinde;

5271 sayılı CMK.nun 231/12. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar itiraza tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından ve sanık hakkında itiraz merciince de bir karar verildiğinden; sanık müdafinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II- Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz incelemesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.10.2009 gün, 2009/1-85-242 sayılı, 08.06.2010 gün, 2010/1-35-140 sayılı ve 14.06.2011 gün, 2011/1-44-122 sayılı kararlarında da belirtildiği gibi; 5271 sayılı CMK.nun “şüpheli veya sanığın birden fazla olması halinde savunma” başlığını taşıyan 152. maddesi, “yararları birbirine uygun olan birden fazla şüpheli veya sanığın savunması aynı müdafiye verilebilir” hükmünü taşımaktadır.

Somut olayda; 28.01.2006 tarihinde aynı eylemlerden dolayı sanık ... ve sanık ... ... hakkında açılan davada her iki sanığın aynı müdafi tarafından temsil edildiği, bu durumun da savunmada zafiyet yaratabileceği cihetle, aralarında menfaat çatışması bulunan sanıkların, savunmalarının farklı müdafiler tarafından üstlenilmesinin sağlanması gerekirken, mahkemece duruşmaya devam edilerek yazılı şekilde sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması,