Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2017/3699 K.2019/724

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Katılan sanık ... hakkında, mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin reddine ilişkin karara karşı katılan sanık ... müdafinin temyiz itirazının yapılan incelenmesinde;

Küçükçekmece 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.06.2014 tarihli ve 2013/1515 esas, 2014/322 sayılı ek kararı, 04.07.2014 tarihinde usulüne uygun tebliğ olunmasına rağmen, bu karara karşı herhangi bir temyiz talebinde bulunulmayarak ek kararın kesinleşmiş olması ve bu tarihten sonra verilen temyiz talebinin reddine ilişkin kararların hukuki dayanaktan yoksun olması karşısında, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 27.09.2014 günü temyiz eden sanık ... müdafiinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Katılan sanık ... hakkında, tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesiyle 5271 sayılı CMK.nun 253/1 ve 254. maddelerinde yapılan değişikliğe göre, TCK.nun 106/1-1 maddesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaşma kapsamına alınması ve bu suça ilişkin uzlaşma teklifinin yapıldığı tarih itibari ile hukuki dayanaktan yoksun olması karşısında; uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,