Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2017/3827 K.2019/2844

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık ... 'un temyiz istemi bakımından yapılan incelemede;

Mahkemece sanığın temyiz isteminin hükmün kesin nitelikte olduğundan bahisle reddine karar verilmiş ise de; sanığın, CMUK.nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 21.03.2016 tarihinde temyiz etmiş olmakla, ek karar kaldırılarak asıl hükme yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme karşı Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin incelenmesinde;

Cumhuiyet Savcısının temyiz talebinin suçun vasfına yönelik olmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Hükmün tarihi, tayin olunan cezanın miktar ve nev'i dikkate alındığında 14.04.2011 tarih 27905 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 23.03.2005 tarihli ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca hüküm kesin nitelikte olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından, Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

3- Sanık ... hakkında yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a- Sanık hakkında hüküm kurulurken TCK.nun 62. maddenin uygulanması sırasında gün karşılığı adli para cezasının 187 gün yerine 182 gün olarak hesaplanarak eksik ceza tayini,

b- Adli para cezası taksitlendirilirken dayanak teşkil eden uygulama maddesinin belirtilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. maddesine aykırı davranılması;