Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2017/3906 K.2019/2134

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Katılan sanık ... hakkında, kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından mahallince kanun yararına bozma yoluna gidilebileceği belirlenerek yapılan incelemede;

Katılan sanık ... hakkında, kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından tayin edilen adli para cezalarının nevi ve miktarına göre hüküm, 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile eklenen, 5320 sayılı Yasasının geçici 2. maddesi uyarınca, kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, katılan sanığın temyiz isteğinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanık ... ve katılan sanık ... haklarında yaralama ve mala zarar suçları ile katılan sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık ... ve ...'ın kardeş olup aralarının bozuk olduğu, olay tarihi olan 26.03.2013 tarihinde ...'ın yanında tanık Sezgin Yılmaz olduğu halde sevk ve idaresindeki plakalı araç ile yine aynı tarih ve saatlerde ...'ın da yanında ... olduğu halde plakalı araç ile seyir halinde olup beyanlara göre aracı ...'nın kullandığı, taraflar arasında husumet bulunduğundan dolayı her iki araç sürücüsününde araçları bir birlerinin üzerlerine kasıtlı sürerek araçları çarpıştırdıkları, bu hususun 27.03.2013 tarihli tutanak ile de tespit edildiği,

araçların birbirine çarpması neticesinde plakalı kamyonetin arka tampon ve bagaj kapısında maddi hasarın oluştuğu, plakalı araca ait plakanın da kamyonetin arkasına saplanmış olduğu, plakalı aracında ön tampon ve ön kaputun hasar gördüğü ve sürücü hava yastığının açıldığı, her iki aracında çarpma noktasından farklı noktalara götürüldüğü, daha sonra aracından inen ...'ın ...'ın bulunduğu aracın yanına giderek ...'a “seni öldüreceğim” diyerek tehditte bulunması şeklinde gerçekleşen olayda;

Her iki araç sürücüsününde araçları birbirlerinin üzerlerine kasıtlı sürerek araçları birbirlerine vurmaları eylemlerinin TCK.nun 86/2, 86/3-e, 35/2 ve 151/1. maddelerinde düzenlenen yaralamaya teşebbüs ve mala zarar verme suçlarını oluşturacağı, ancak aynı Yasanın 44. maddesindeki düzenleme uyarınca sanıkların sadece en ağır cezayı gerektiren mala zarar verme suçundan dolayı cezalandırılmasıyla yetinilmesinin gerektiği gözetilmemesi,

Buna görede;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup ve sanıklara isnat edilen 5237 sayılı TCK.nun 151/1. ve 106/1-1 cümle maddeleri kapmasındaki mala zarar verme ve tehdit suçlarının uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,