Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2017/4214 K.2018/10603

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanıklar hakkında basit mala zarar verme suçundan tayin edilen adli para cezalarının nevine ve miktarına göre hükümler, 6217 sayılı Yasanın 26. maddesiyle 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, sanıkların temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Sanık ... hakkında müşteki ...'a yönelik hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün ONANMASINA,

3- Sanıklar hakkında kamu malına zarar verme ve siyasal parti malına zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde ise;

Oluşa, dosya kapsamına, kamera kayıtlarında hangi şahsın hangi suça iştirak ettiğinin tespit edilememesi, tanıkların görgüye dayalı bilgilerinin bulunmaması ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği, sanıkların üzerine atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetlerine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraat yerine yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,