Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2017/4657 K.2019/2794

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık hakkında mala zarar verme suçu yönünden yapılan temyiz incelemesinde;

Mala zarar verme suçundan kurulan hükme ilişkin olarak, sanık hakkında doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan temyiz isteminin reddine ilişkin 02.05.2014 tarihli ek kararın ONANMASINA,

2) Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçu yönünden yapılan temyiz incelemesinde;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK.nun 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK.nun 116/1. maddesi kapsamındaki konut dokunulmazlığının ihlali suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,