Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2017/4692 K.2019/786

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında yaralama suçundan kurulan hükme karşı yapılan temyiz isteminin incelemesinde;

Hükmün tarihi, tayin olunan cezanın miktar ve nev'i dikkate alındığında 14.04.2011 tarih 27905 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 23.03.2005 tarihli ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca hüküm kesin nitelikte olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından, sanığın temyiz isteminin 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanık ... hakkında mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere karşı yapılan temyiz isteminin incelemesinde;

Sanık ... hakkında şikayetçi olan ancak katılmasına karar verilmeyen müşteki sanık ...'in süresinde temyiz dilekçesi vererek kararı temyiz etmesi karşısında, 5271 sayılı CMK'nun 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğundan, CMK'nun 237/2. maddesi uyarınca müştekinin davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Yaralama suçu yönünden mahkemenin kabul ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki aksi görüşe iştirak olunmamıştır.