Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2017/5136 K.2019/5272

Gereği görüşülüp düşünüldü: Sanık hakkında tehdit suçundan hüküm kurulurken uygulanan Yasa maddesinin TCK.nun 106/1. madde ve fıkrasının yerine aynı Yasanın 125/1. olarak belirtilmesinin mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Taraflara uzlaştırma teklifi yapılmış ise de, uzlaşma teklifinin yapıldığı tarihte sanığın üzerine atılı tehdit ve mala zarar verme suçlarının uzlaşma kapsamında bulunmadığı gibi sanığın şikayetçiye karşı suç tarihi itibariyle uzlaşma kapsamında bulunan kasten yaralama ve hakaret suçlarını, uzlaşma kapsamına girmeyen mala zarar verme suçu ile birlikte işlemesi nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 253/3. maddesinde “Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” hükmü uyarınca,

uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı ve yapılan uzlaştırma teklifinin de hukuken geçersiz olduğu, birlikte işlenen tehdit ve mala zarar verme suçlarının hüküm tarihinden sonra 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile uzlaşma kapsamına alınması ve bu nedenle CMK.nun 253/3. maddesinin 2. cümlesinde yer alan engelin ortadan kaldırıldığı belirlenerek yapılan incelemede;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve suç tarihi itibariyle sanığa isnat edilen TCK.nun 106/1,125/1, 151/1, 86/2. maddeleri kapsamındaki suçların uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,