Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2017/5249 K.2019/5669

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı CMK.nun 34/2. ve 232/6. madde ve fıkralarına göre hüküm fıkrasında, verilen karara karşı kanun yollarına başvurma olanağı bulunup bulunmadığının ve başvurma olanağı var ise süresi, mercii ve şekillerinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekirken, 28.04.2016 tarihli, sanığın yüzüne karşı verilen kısa kararda ''...... kararın tefhim/tebliğ tarihinden itibaren 7 gün içerisinde'' denilmek suretiyle temyiz süresinin başlangıcı konusunda tereddüde neden olunduğundan sanığın temyizi süresinde kabul edilerek , itiraz merciinin 14.06.2016 tarihli ek kararı kaldırılarak 28.04.2016 tarihli karara yönelik yapılan incelemde;

Sanık hakkında mala zarar verme suçundan hüküm kurulurken uygulanan yasa maddesinin TCK'nun 151/1. madde ve fıkrası yerine yazım hatası sonucu aynı yasanın 86/2. madde ve fıkrası olarak yazılmasının mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Ceza Genel Kurulu'nun 13.12.2018 gün ve 2018/112...635 sayılı kararında da vurgulandığı üzere; sanığın yerel mahkemenin hüküm tarihinden sonra 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile uzlaşma kapsamına sokulan müşteki .... 'a karşı TCK'nun 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunu müşteki ...'a karşı uzlaştırma kapsamına girmeyen silahla yaralama suçu ile “birlikte” zaman ve mekan birliği içerisinde işlediğinden mala zarar verme suçu açısından uzlaşma hükümlerinin uygulanması mümkün olmadığı anlaşılmakla;