Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2017/7186 K.2017/9996

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Kesinleşen hükümlerde infaza ilişkin olarak verilen kararlara 5275 sayılı Yasanın 98. ila 101. maddeleri uyarınca itiraz mümkün olup temyiz olanağı bulunmadığından; mala zarar verme suçundan hükümlünün isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİ, CMK.nun 264. maddesine göre kanun yolunun belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından gereğinin mahallinde takdir ve ifasına,

2- Sanık hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden ise;

CMK.nun 231/11. maddesine göre hükmün açıklanmasına yönelik kararda; Türkiye Cumhuriyeti Anayasa'sının 141/3, CMK.nun 34 ve 230. maddeleri ve Ceza Genel Kurulu'nun 18.11.2014 gün, 2013/8-830 esas ve 2014/502 sayılı kararı uyarınca hükmün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin yazılması, kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen kanıtlar ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanığın suç oluşturduğu veya oluşturmadığı sabit görülen fiilin belirtilmesi ve bu fiilin nitelendirilmesinin yapılması suretiyle infazı kabil bir hüküm kurulması gerekirken, gerekçesiz olarak hüküm kurulması,

3- Sanığın katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden ise;

Birlikte işlenen mala zarar verme suçunun, hüküm tarihinden sonra 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle uzlaşma kapsamına alınması ve bu nedenle CMK.nun 253/3. maddesinin 2. cümlesinde yer alan engel ortadan kalmakla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma girişiminde bulunulmak suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi,