Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2017/76 K.2018/14437

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Köy merasına tecavüz suçundan açılan kamu davasında, CGK.nun 14.01.2014 tarih ve 2013/8...222 esas, 2014/6 karar 18.02.2014 tarih ve 2013/8...130 esas, 2014/71 sayılı kararları dikkate alındığında katılan vekilinin temyiz talebinin reddine ilişkin 07.01.2015 günlü ek kararın kaldırılarak, yapılan incelemede;

1- 6360 sayılı yasayla TCK.nun 154/2. maddesinde düzenlenen hakkı olmayan yere tecavüz suçunun unsurlarında bir değişiklik yapılmaması karşısında, suça konu taşınmazın mahallinde tarafsız yerel bilirkişiler ve fen bilirkişisi marifetiyle keşif yapıldıktan sonra sanıkların merayı sürüp ekmek şeklindeki eylemlerinin sabit olması halinde meraya tecavüz suçunu oluşturup oluşturmadığı hususu tartışılarak sonucuna göre, hukuki durumlarının tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırmayla yazılı şekilde beraat kararları verilmesi,

2- UYAP ortamından alınan nüfus kayıt örneğine göre sanık ...’ın hükümden sonra 27.11.2015 tarihinde vefat ettiğinin belirtilmesi karşısında; bu husus araştırılarak, 5237 sayılı TCK.nun 64. maddesi gereğince hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,