Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2017/8921 K.2019/7439

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Tayin edilen adli para cezasının nevi ve miktarına göre hüküm, 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile eklenen, 5320 sayılı Yasasının geçici 2. maddesi uyarınca, kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteğinin CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Katılan vekilinin temyiz isteminin suç vasfına ilişkin olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

İftira suçunun oluşabilmesi için, failin yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat etmesi gerektiği, somut olayda, sanığın iddialarının maddi vakıalara dayandığı, eyleminin suç işlemediğini bildiği kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat etmek biçiminde olmayıp yasal şikayet hakkını kullanma niteliğinde bulunduğu, iddiaların ispat edilememesinin iftira suçunun oluşumunu kabule yeterli olmadığı gözetilmeden, atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,