Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2017/9153 K.2019/7301

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Dosya kapsamından sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçunu silahla işlediğinin anlaşılması karşısında hükmolunan temel cezadan TCK.nın 265/4. maddesi uyarınca arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın savunma hakkının kısıtlandığına yönelik temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün ONANMASINA,

2) Sanık hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde ise;

Sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; ceza infaz kurumunda hükümlü bulunan sanığın kalmakta olduğu tekli koğuş odasını yakması şeklinde gerçekleşen eyleminin, genel güvenliği kasten tehlikeye sokmak ve yakarak kamu malına zarar verme suçlarını oluşturduğu, TCK.nın 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı uyarınca en ağır cezayı gerektiren fiilden hüküm kurulması, buna göre de sadece TCK.nın 152/1-a ve 152/2-a madde ve fıkrasında tanımlanan yakarak mala zarar verme suçundan hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan karar verilmesi,