Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2017/9655 K.2019/10469

Gereği görüşülüp düşünüldü:

İftira suçunun özel bir halini düzenleyen TCK.nın 268. maddesinde öngörülen, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçunun oluşabilmesi için, kişinin işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla, başkasına ait kimliği veya kimlik bilgilerini kullanmasının gerektiği;

somut olayda, Önleyici Hizmetler Şube Müdürlüğü Bahçelievler Büro Amirliği ekiplerince durumundan şüphelenilmesi üzerine durdurulan ticari taksi içindeki sanığın, kolluk kuvvetlerince yapılan kimlik kontrolü sırasında hakkındaki yakalama kararının yerine getirilmesini ve işlem yapılmasını engellemek amacıyla kendisini ağabeyi olan ...'nin kimlik bilgileriyle tanıtması şeklindeki eyleminin TCK.nın 206. maddesinde düzenlenen "resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan" suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1-Sanıkla ilgili temel cezanın tayini sırasında “TCK.nın 268/1. maddesi delaletiyle” ibaresinin yazılmaması ve gerekçeli karar başlığında ve hüküm fıkrasında suç adının "Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma" yerine "İftira" olarak yazılması,

2-Tekerrüre esas sabıkası olan sanık hakkında TCK.nın 58. maddesi gereğince hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesine karşın hangi ilamın tekerrüre esas alındığının kararda gösterilmemesi ve TCK.nın 58/7. maddesi uyarınca cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin de uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,