Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2018/10548 K.2019/6492

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın, 25.07.2007 tarihli savcılık ifadesinde "ben olayı gördüm, evimin balkonundan bu yer görünür" demiş olması, 18.07.2008 tarihli duruşmada ve 07.05.2010 tarihli keşif sırasında yalnızca bu ifadesini tekrar ettiğini beyan etmesi, olay yerinin sanığın evinden görülüp görülmediği hususunda yapılan keşfin, Cumhuriyet Savcılığındaki ifadesinde 3 yıl kadar sonra olması ve bu süre zarfında görüntüyü kapadığı belirtilen ağaçların büyümüş olması da göz önüne alındığında ve tanık ... anlatımına göre de sanığın evinden olay yerinin görülebiliyor olması,

ayrıca sanığın tanıklık yaptığı davada katılanın delil yetersizliğinden beraat etmesi hususları göz önüne alındığında, sanığın kasten gerçeğe aykırı tanıklık yaptığına ilişkin, mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve yeterli delil elde edilemediğinden, sanığın beraati yerine yazılı biçimde mahkumiyetine hükmedilmesi,

Kabule göre ise; Sanığın hem savcılık ifadesinde hem de mahkeme sorgusu ve keşfi sırasında yalan tanıklık yapması suretiyle, aynı suçla ilgili olarak yapılan yargılama faaliyet içindeki tüm eylemlerinin tek bir yalan tanıklık suçunu oluşturacağı gözetilmeden, yazılı biçimde verilen cezanın TCK.nın 43/1. maddesi ile artırılmak suretiyle uygulama yapılması,