Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2018/11784 K.2020/881

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253/3. maddesine 26.06.2009 tarihli 5918 sayılı Kanun'un 8. maddesiyle eklenen, "Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde uzlaşma hükümleri uygulanmaz." şeklindeki düzenleme gereğince, sanığın üzerlerine atılı hırsızlık suçu, banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suçu ile birlikte işlendiğinden somut olayda uzlaştırma hükümlerinin uygulanma imkanı bulunmadığı kabul edilerek tebliğnamedeki hırsızlık suçu yönünden bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suçuna teşebbüsten kurulan mahkumiyet hükmünde; TCK.nın 245/1. maddesinde 3 yıldan 6 yıla kadar hapis cezasının ve hapis cezası yanında adli para cezası da öngörülmesine rağmen 1 yıl hapis cezasına hükmolunması ve adli para cezası belirlenmeyerek eksik ceza tayini, sanığın, aynı gün farklı ATM'lerden para çekme denemesi yapmak suretiyle menfaat temin etmek istediğinin anlaşılması karşısında; banka ve kredi kartının kötüye kullanılması suçuna teşebbüsten hükmolunan cezanın TCK.nın 43/1. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerine göre artırılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedenleri yapılmamıştır.

Sanık hakkında hırsızlık ve banka veya kredi kartının kötüye kullanılmasına teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık tarafından yapılan temyiz incelemesinde;