Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2018/11831 K.2019/10746

Mala zarar verme suçundan sanık ...’ın mahkûmiyetine dair Konya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.10.2013 tarihli ve 2013/526 esas, 2013/858 sayılı kararının infazı sonrasında, 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 34. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde yapılan değişiklik neticesinde infaza konu ilâmdaki suçun uzlaştırma kapsamına alındığından bahisle hukukî durumunun yeniden değerlendirilmesi amacıyla dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilip uzlaştırma işleminin gerçekleşmesi üzerine sanık hakkında açılmış olan kamu davasının düşürülmesi ile verilmiş olan

cezaların tüm sonuçları ile birlikte ortadan kaldırılmasına ilişkin anılan Mahkemenin 24.04.2018 tarihli ve 2013/528 esas, 2013/858 sayılı ek kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Konya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.04.2018 tarihli ve 2013/528 esas, 2013/858 sayılı ek kararı ile uzlaştırma nedeniyle sanık hakkında açılmış olan kamu davasının düşürülmesi ile cezanın tüm sonuçları ile birlikte ortadan kaldırılmasına karar verilmiş ise de;

02.12.2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinin 1. fıkrasına eklenen (a) bendi uyarınca mala zarar verme suçunun uzlaşma kapsamına alındığının kabulü karşısında Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 30.10.2007 tarihli ve 2007/4-200 esas, 2007/219 sayılı ilâmında belirtildiği üzere, uzlaştırma kurumu her ne kadar 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 253 ve 254. maddelerinde hüküm altına alınarak usul hukuku kurumu olarak düzenlenmiş ise de,

fail ile devlet arasındaki ceza ilişkisini sona erdirmesi bakımından maddî hukuka da ilişkin bulunması nedeniyle yürürlüğünden önceki olaylara uygulanabileceği, bu uygulamanın sadece görülmekte olan davalar bakımından geçerli olmayacağı, 5237 sayılı Kanun'un 7/2. maddesindeki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur." şeklindeki hüküm uyarınca kesinleşmiş ancak henüz infaz edilmemiş kararlar bakımından uzlaştırma hükümlerinin uygulanması gerektiği cihetle;

sanık hakkında infaz edilmiş cezası sonrasında uzlaştırma işlemleri yapılarak yazılı

şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 15.11.2018 gün ve 11074 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.11.2018 gün ve KYB/2018-93476 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya kapsamına göre, hükümlünün üzerine atılı mala zarar verme suçunun hükümden sonra, 02.12.2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi gereğince uzlaşma kapsamına alındığı,

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 30.10.2007 tarihli ve 2007/4-200 esas, 2007/219 karar sayılı ilâmında belirtildiği üzere, uzlaştırma kurumu her ne kadar 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 253 ve 254. maddelerinde hüküm altına alınarak usûl hukuku kurumu olarak düzenlenmiş ise de, fail ile devlet arasındaki ceza ilişkisini sona erdirmesi bakımından maddî hukuka da ilişkin bulunması nedeniyle yürürlüğünden ve infazından önceki olaylara da uygulanabileceği, bu uygulamanın sadece görülmekte olan davalar bakımından geçerli olmayacağı anlaşıldığından,

hükümlü hakkında hükmedilen adlî para cezası infaz edilmiş olsa da, 5271 sayılı Kanunun 253. maddesindeki esas ve usûllere göre uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilmesi için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesinde ve uzlaşma nedeniyle ek karar ile davanın düşürülmesine karar verilmesine ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında isabetsizlik görülmemiştir.