Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2018/11856 K.2019/1992

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın hazır bulunduğu 22.02.2017 tarihli celsede hükümlerin verileceği bir sonraki celse tarihinin tefhim edildiği, UYAP kayıtlarından yapılan incelemede de sanığın 24.05.2017 tarihli son celseden evvel 08.05.2017 tarihinde cezaeviden çıkış yaptığının anlaşılması karşısında hükümlerin verildiği tarihte cezaevinde olmadığı anlaşılan sanığın savunma hakkının kısıtlandığına dair tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

I- Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Bozma üzerine yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, bir sebebe dayanmayan temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün ONANMASINA,

II- Sanık hakkında adam öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde ise;

Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle sanık hakkında verilen cezanın 3 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, sonuç cezanın 3 yıl 6 ay hapis cezası olarak belirlenmesi,