Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2018/12271 K.2020/15642

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanık ... hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan kurulan hükme yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın somut delil bulunmadan, usul ve yasaya aykırı karar verildiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın somut delil bulunmadan, usul ve yasaya aykırı karar verildiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA,

III- Sanık ... hakkında kasten yaralama ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Tüm dosya kapsamına göre; sanığın olay günü saat 01:00 sıralarında akrabalarının evinin önünde yapılan nişan sırasında ele geçmeyen silah ile havaya ateş edip, sonrasında silahı yere tutup şarjörünü çıkarmak istediği esnada silahın ateş alması sonucu seken mermi ile mağdurun başından yaralanması şeklinde gerçekleşen tek eylemi nedeniyle, 5237 sayılı TCK.nın 44. maddesi kapsamında düzenlenen fikri içtima kuralı uyarınca en ağır cezayı gerektiren suçtan hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde her iki suçtan da mahkumiyet hükmü kurulması,