Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2018/12327 K.2019/10904

Mala zarar verme suçundan sanıklar ... ve ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1.(iki kere), 62/1 ve 52/2. maddesi gereğince 2.000,00 Türk Lirası (iki kere) adlî para cezaları ile cezalandırılmalarına, suça sürüklenen çocuk ...'nın anılan Kanun'un 151/1., 31/3, 62/1 ve 52/2. maddesi gereğince 1.320,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Bitlis Asliye Ceza Mahkemesinin 29.01.2014 tarihli ve 2012/671 esas, 2014/70 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre; sanıklar ... ve ...'ın müştekiler...ve ...'a yönelik mala zarar verme suçlarını, suça sürüklenen çocuk ...'nın ise müşteki ...'a yönelik mala zarar verme suçunu işlediklerine dair soruşturma aşamasında şüpheli sıfatıyla ifadesi alınan ...'ın görgüye dayalı olmayan soyut anlatımı dışında, sanıklar ve suça sürüklenen çocuğun cezalandırılmalarına yeterli, kesin ve inandırıcı hukuka uygun kanıtlar bulunmadığı gözetilmeden, sanıklar ve suça sürüklenen çocuğun mala zarar verme suçlarından ayrı ayrı beraatleri yerine,

yazılı şekilde mahkûmiyetlerine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 26.11.2018 gün ve 2018-15112 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.12.2018 gün ve KYB/2018-96899 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklar ... ve ... hakkında müştekiler...ve ...'a yönelik; suça sürüklenen çocuk ... hakkında müşteki ...'a yönelik hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından açılan kamu davasında mahkemece yapılan yargılama neticesinde her üç suçtan mahkumiyet kararı verildiği, sanıklar ve suça sürüklenen çocuğun temyiz talebi üzerine Yargıtay 13. Ceza Dairesi'nin 18.05.2017 gün ve 2015/17606 esas 2017/5590 sayılı ilamı ile, mala zarar verme suçuna ilişkin temyiz başvurularının hükmolunan adli para cezalarının miktar itibariyle kesin olması nedeniyle reddine;

hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarının ise sanıklar ve suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle CMK.

223/2-e. maddesi uyarınca beraatlerine kararı verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verildiği, bozma üzerine mahkemece hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından sanıklar ve suça sürüklenen çocukların beraatine karar verildiği ve bu kararların kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; sanıklar ve suça sürüklenen çocuğun beraat ettiği suçlarla birlikte işlediği kabul edilen mala zarar verme suçundan da beraat etmeleri gerektiğinden,