Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2018/1980 K.2018/12530

Mala zarar verme suçundan sanıklar ... ve ...'ün 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 62/ ve 52/2. maddeleri gereğince 2.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Düzce 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.02.2014 tarihli ve 2013/599 esas, 2014/15 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, sanık ...'nın başkaca yan delille desteklenmeyen, hazırlık soruşturmasında yer, zaman ve olay belirtmesi yapılmadan genel ifadelerle anlatımı dışında her türlü şüpheden uzak, mahkûmiyete yeter, kesin ve inandırıcı deliller bulunmadığı, tanık ...'ın sanıkları fotoğraflarından teşhis edemediği gözetilmeden, sanıkların beraatleri yerine mahkûmiyetlerine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 24.01.2018 gün ve 2017/12077 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 31.01.2018 gün ve KYB/2018-8028 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükümlüler hakkında nitelikli hırsızlık, nitelikli konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından açılan kamu davasında mahkemece yapılan yargılama neticesinde her üç suçtan mahkumiyet kararı verildiği, hükümlü ... müdafii ve hükümlülerin temyizleri üzerine Yargıtay 17. Ceza Dairesi'nin 19.04.2017 gün ve 2017/782 esas, 2017/4678 karar sayılı ilamı ile nitelikli hırsızlık ve nitelikli konut dokunulmazlığının ihlali suçlarının ''1- Sanık ...'nın başkaca yan delille desteklenmeyen, hazırlık soruşturmasında yer, zaman ve olay belirtmesi yapılmadan genel ifadelerle anlatımı dışında her türlü şüpheden uzak, mahkumiyete yeter,

kesin ve inandırıcı deliller bulunmadığı, tanık ...'ın da sanıkları fotoğraflarından teşhis edemediği gözetilmeden, sanıkların CMK.nun 223/2-e. maddesi gereğince beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

2- Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine, aynı maddenin diğer haklar ile a, d ve e bentlerindeki hak yoksunluğun ise infaz tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı ayrıca T.C.

Anayasa Mahkemesi'nin, TCK.nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK.nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,'' gerekçeleriyle bozulmasına karar verildiği, bozma sonrası yapılan yargılama neticesinde hükümlülerin nitelikli hırsızlık ve nitelikli konut dokunulmazlığının ihlali suçlarını işlediklerinin sabit olmaması nedeniyle beraatlerine karar verildiği ve kararların temyiz edilmeden kesinleştiği;

dosya kapsamına göre de yüklenen mala zarar verme suçunun hükümlüler tarafından işlendiğinin sabit olmadığının anlaşılması karşısında; hükümlülerin mala zarar verme suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,