Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2018/398 K.2018/2390

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Mahkemece 16.02.2012 tarihinde sanık ...'ın yokluğunda verilen hükmün, sanığa usulüne uygun tebliğ edildiği ve bu hükmün temyiz edilmemesi sebebiyle kesinleştiği, ancak diğer sanıkların haklarında kurulan hükümleri temyiz etmeleri ve Dairemizce temyiz eden sanıklar yönünde hükmün bozulması üzerine, bozma sonrası sanık ...'ın hakkında tekrar yargılama yapılması hukuki değerden yoksun fazlalık olup yok hükmünde bulunduğu ve sanık hakkında 16.02.2012 tarihinde kurulan hükmün temyiz edilmeden kesinleşmesinden dolayı ayrıca yokluğunda verilen usulüne uygun 24.04.2015 tarihinde tebliğ edilen hükmü, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 12.05.2015 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Sanık ...'in temyizine gelince:

Yokluğunda verilen usulüne uygun 01.04.2015 tarihinde tebliğ edilen hükmü, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 13.04.2015 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

3- Sanık ...'ın temyizinin incelenmesinde:

Bozma ilamında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma imkanı olup olmadığının tespiti açısından araştırma yapılması istendiği, mahkemece talimatla alınan şikayetçilerin ifadelerinde zararlarını kurye şirketi karşıladığı belirtildiği, zabıta araştırmasında da kurye şirketine ulaşılamadığından bahsolunarak, ilk hükmün temyiz incelemesi sırasında sanık ... tarafından sunulan ve şikayetçilere sorulmadığından doğrulanmayan, dava karara bağlanmadan önce zararlarının giderildiğine dair dilekçeleri esas alarak ve soruşturma aşamasında giderilmediği halde, TCK.nun 168/1. maddesi uyarınca temel cezalardan indirim yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.