Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2018/4340 K.2018/10135

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Şartla tahliye tarihine kadar denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak üzere serbest bırakılan sanığın, denetimli serbestlik tedbiri uygulanmaya başlanmasından sonra işlediği iddia olunan suçlardan dolayı soruşturma başlatıldığı gerekçesiyle 5275 sayılı Kanunun 105/A maddesinin 7. fıkrasının "c" bendine aykırılık nedeniyle İskenderun İnfaz Hakimliğinin 19.09.2013 tarih, 2013/779 Esas sayılı ilamı ile kapalı ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verildiği ve sanık hakkında kararın tebliğine rağmen iki gün içinde Cumhuriyet Başsavcılığına teslim olmadığından,

anılan Kanun maddesinin 8. fıkrası yollaması ile hükümlünün kaçması suçundan mahkumiyet kararı verildiği tüm dosya kapsamından anlaşılmış ise de.

5275 sayılı Kanunun 105/A maddesinin 7. fıkrasının "b ve c" bendinin, hükümden önce 09.01.2014 tarihli ve 28877 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 26.12.2013 tarihli kararı ile iptal edilmesi karşısında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne karşı kanun yararına bozma yasa yoluna gidilmesi mümkün görülmüş,

1- 22.04.2014 tarih 2013/707 Esas sayılı hükmün kesinleşmesinden sonra infaz aşamasında 5237 sayılı TCK’nun 50/6 maddesi uyarınca verilen karar 5275 sayılı Yasanın 98, 101. maddeleri uyarınca itiraza tabi olup temyiz olanağı bulunmadığından sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, CMK.nun 264. maddesine göre kanun yolunun belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından gereğinin mahallinde takdir ve ifasına,