Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2018/4845 K.2020/13236

Gereği görüşülüp düşünüldü:

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine göre tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır. hükmü gereği, sanığın yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün sanığın duruşmada bildirdiği adresine tebligat yapılmadan doğrudan MERNİS adresine tebligat yapılıp tanınmadığının belirtilmesi üzerine 7201 sayılı Tebligat Kanunu 21. maddeye göre tebliğ yapılmış olması karşısında, tebligatın usulüne uygun olmadığı sanığın temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu belirlenerek ve temyiz isteminin reddine dair 29.12.2017 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede,

Oluşa, iddianamedeki anlatıma ve dosya kapsamına göre; sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.nın 197/1. madde ve fıkrasında tanımlanan suçu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir, tartışma ve davaya bakma görevinin, anılan maddedeki hapis cezasının üst sınırına göre 5235 sayılı Yasanın 12. maddesi uyarınca Ağır Ceza Mahkemesine ait bulunduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı biçimde hüküm kurulması,