Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2018/5264 K.2019/430

Mağdur ...’e yönelik kasten yaralama, mağdur ...’e yönelik basit tehdit ve mağdur ...’a yönelik mala zarar verme suçlarından sanık ...’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 86/3-a, 21/2, 35, 106/1-1. cümle, 151/1, 62/1 (üç kez) maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis, 5 ay hapis ve 3 ay 10 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına dair Ayvalık 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.06.2015 tarihli ve 2014/112 esas, 2015/251 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip,

02.12.2016 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 34. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde yapılan değişiklik neticesinde mala zarar verme ve basit tehdit suçları yönünden hükümlünün hukukî durumunun yeniden değerlendirilerek, infazın durdurulup durdurulmayacağına dair bir karar verilmesi hususundaki talep üzerine,

uzlaştırma işlemlerinin yürütülmesi için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesine ilişkin aynı mahkemenin 07.12.2016 tarihli ve aynı sayılı ek kararını takiben, 30.12.2016 tarihli uzlaştırma raporuna göre uzlaşmanın sağlanmış olduğundan bahisle hükümlü hakkında verilen cezaların uzlaşma nedeni ile düşmesine dair aynı Mahkemenin 08.03.2017 tarihli ve aynı sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın, uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması halinde uzlaşma hükümlerinin uygulanmayacağı gerekçesiyle itirazın kabulüne,

anılan ek kararının kaldırılmasına ilişkin mercii Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesinin 04.05.2017 tarihli ve 2017/536 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesince, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253/3-son maddesinde yer alan uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması halinde uzlaşma hükümlerinin uygulanmayacağından bahisle itirazın kabulüne karar verilmiş ise de, hükümlü ...’e atılı kasten yaralama, tehdit ve mala zarar verme suçlarının aynı tarihte işlenmiş olmasına rağmen, her üç suçun da mağdurunun farklı kişiler olması nedeniyle anılan Kanun’un 253/3-son maddesini uygulanamayacağı, bu bağlamda Ayvalık 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.03.2017 tarihli ve 2014/112 esas,

2015/251 sayılı ek kararında bir isabetsizlik bulunmadığı cihetle, merciince itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı

CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 19.01.2018 gün ve 2017-12065 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.02.2018 gün ve KYB/2018-8344 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

CMK.nun 253/3. madde ve fıkrasına eklenen ek cümle ile “uzlaştırma kapsamına giren bir suçun,bu kapsama girmeyen başka bir suçla birlikte işlenmiş olması halinde uzlaşma hükümleri uygulanmaz” hükmüne yer verildiği,

İncelenen dosyada; mağdur ... ile sanık ...'in resmi nikahlı evli oldukları, mağdur ...'in de onların müşterek çocuğu olduğu ancak mağdur ...'nın sanık eşi ile aralarında olan bazı sorunlar yüzünden, oğlu ... ile sanıktan ayrı olarak müşteki ...'ın yanında kaldıkları, sanığın 17.02.2014 tarihinde gece vakti eşi mağdur ...'nın oğlu .... ile yaşadığı müşteki ...'nın bahsi geçen evine geldiği ve müşteki ...'ya ait evin camlarını taş atmak sureti ile kırdığı, daha sonra söz konusu cam kırma sesine uyanan mağdur ...'ya hitaben "Seni öldüreceğim" diyerek tehdit ettiği olayda;

Ceza Genel Kurulu'nun 13.12.2018 gün ve 2018/112-635 sayılı kararında da vurgulandığı üzere; sanığın yerel mahkemenin hüküm tarihinden önce 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile uzlaşma kapsamına sokulan müşteki ...'ya karşı TCK'nun 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme ve mağdur ...'ya yönelik tehdit suçunu, uzlaştırma kapsamına girmeyen silahla kasten yaralama suçu ile “birlikte” zaman ve mekan birliği içerisinde işlediğinden, mala zarar verme ve tehdit suçları açısından uzlaşma hükümlerinin uygulanması mümkün olmadığı anlaşılmakla;

verilen cezaların uzlaşma nedeniyle düşmesine dair Ayvalık 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.03.2017 gün ve 2014/112 esas, 2015/251 sayılı kararına yönelik itirazın kabulüne karar veren Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesinin 04.05.2017 gün ve 2017/536 değişik iş sayılı kararı usul ve kanuna uygun bulunmakla;