Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2018/5835 K.2019/15859

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)6136 sayılı Kanuna muhalefet suçu bakımından, dosyada mevcut Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi Balistik Şubesi ve Kayseri Kriminal Polis Laboratuvarı raporları içeriğinde, davaya konu gaz tabancasının namlusu içerisinde gaz dağılımını temin eden gaz ayırıcı parçasının bulunduğu, bu haliyle uygun çapta, özel şekil ve nitelikte saçma, kurşun, metal küre vb. bir cisim geçebileceği ancak, teknik özelliklerinde sonradan değişiklik yapıldığını gösterir nitelikte herhangi bir bulgu ve emarenin tespit edilmemesi,

sanıkta özel yapım mermi de ele geçirilememiş olması ve sanığın da silahın kuru sıkı silah olduğunu savunması karşısında sanığın, ele geçen tabancanın vasıflarını bilerek taşıdığına dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde, sanığın beraati bizatihi suç teşkil eden tabancanın müsaderesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

2-TCK'nın 265. maddesinde "görevi yaptırmamak için direnme" başlığıyla "seçenekli hareketli" ve "amaçlı bir fiil" olarak düzenlenen ve görevin yapılmasını önleme maksadıyla kamu görevlisine karşı gelinmesi eylemleri cezalandırılan suç tipinde; hareketin icra vasıtalarının "cebir veya tehdit" şeklindeki icrai davranışlarla işlenebileceğinin öngörüldüğü ve belirtilen tipik hareketleri içermeyen pasif direnme fiillerinin bu suçu oluşturmayacağı göz önüne alındığında, 12.09.2012 tarihli polis tarafından hazırlanmış tutanakta ekip otosuna alınmaya çalışılan sanığın sadece kaçtığı , akabinde yakalanarak yere yatırılıp kelepçelendiği belirtilmesine göre unsurları itibariyle oluşmayan görevi yaptırmamak için direnme suçundan beraati yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Kabule göre;

Tüm mahkumiyet hükümleri bakımından, sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken ikinci kez mükerrerlik uygulanmasını gerektiren Kayseri 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.05.2011 tarih ve 2011/188-737 Esas karar sayılı ilamın tekerrüre esas alınması gerekirken, Bünyan Asliye Ceza mahkemesinin 05.03.2009 tarih ve 2008/104 Esas ve 2009/18 Karar sayılı ilamın esas alınması,