Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2018/6116 K.2020/16426

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında mala zarar verme, sanık ... hakkında ise hakaret suçlarından kurulan hükümlere karşı yapılan temyiz istemlerinin incelemesinde;

Hükmün tarihi, tayin olunan cezanın miktar ve nev'i dikkate alındığında 14.04.2011 tarih 27905 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 23/3/2005 tarihli ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca hüküm kesin nitelikte olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından, sanıklar müdafii ve katılan vekilinin temyiz istemlerinin 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanık ... hakkında yaralama ve 6136 sayılı kanuna muhalefet suçlarından kurulan hükümlere karşı yapılan temyiz istemlerinin incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan, katılan vekilinin sanığın adam öldürmeye teşebbüs suçundan mahkum edilmesi gerektiğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması ve cezanın eksik tayin edildiğine dair yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

3- Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan hükme karşı yapılan temyiz isteminin incelemesinde;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK.nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş TCK.nın 106/1. maddesinin uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak, taraflar arasında uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,