KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2018/6408 E., 2018/10151 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Ekim 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hakkı olmayan yere tecavüz
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
278 kelime·1 dk okuma
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Suçtan zarar gören ve yargılama aşamasında şikayetçi olup davaya katılma talep edip katılma talebi mahkemece reddedilen Hazine vekilinin ve Maliye Hazinesinin, CMK.nun 237. maddesi uyarınca davaya katılan olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;
1- Sanık ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan verilen beraat hükmünün temyiz incelenmesinde;
6360 sayılı Yasayla TCK.nun 154/2. maddesinde düzenlenen hakkı olmayan yere tecavüz suçunun unsurlarında bir değişiklik yapılmadığı gözetilerek yapılan incelemede,
... Belediyesi’nde iş makinası operatörü olarak çalışan sanığın belediye başkanının görevlendirme yazısı uyarınca eylemini gerçekleştirdiği, dosya kapsamına göre suç kastıyla hareket etmediği anlaşılmakla CMK.nun 223/2-c maddesi uyarınca beraati gerekirken, mahkemece suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle verilen beraat kararı içerik olarak hatalı ise de sonucu itibariyle usul ve yasaya uygun bulunduğundan, Cumhuriyet Savcısı ile katılan Hazine vekili ve katılan ... vekilinin suçun sabit olduğuna yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
2- Sanıklar ... ve ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan verilen beraat hükümlerinin temyiz incelenmesinde;
6360 sayılı Yasayla TCK.nun 154/2. maddesinde düzenlenen hakkı olmayan yere tecavüz suçunun unsurlarında bir değişiklik yapılmaması, oluşa, dosya kapsamına, savunmalara, mahkemece yapılan keşfe, keşifte dinlenen mahalli bilirkişi beyanlarına ve teknik bilirkişi raporlarına göre, sanıkların Omela yaylasında iş makinası ile ev yeri ve araç yolu açmak suretiyle üzerlerine atılı hakkı olmayan yere tecavüz suçunu işlediklerinin sabit olması karşısında, atılı suçtan mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2018/6408, K. 2018/10151, 2 Ekim 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama