Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2018/7010 K.2019/2404

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık hakkında kamu malına zarar verme suçu yönünden kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın cezanın haksız olduğuna dair ve sair temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2) Sanık hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçu yönünden kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Sanığın ucuna kalemtraş bıçağı ucu monte edilmiş, bilirkişi raporuna göre 5237 sayılı TCK.nun 6/1-f-3. madde, fıkra ve bendi kapsamında kalan aleti bulundurduğunun iddia edilmesine rağmen 17.11.2013 tarihli tutanağa göre (anılan) yasak eşyanın temyiz dışı ...’un elinde olduğunun görülmesi, olay anını gösteren kamera görüntü kaydının bulunmaması karşısında, 18.11.2013 tarihli tutanak mümzii görevlilerin duruşmaya çağırılıp tanık olarak dinlenip olay açıklatıldıktan sonra anılan tutanak ve daha önce dinlenen tanıkların beyanları ile çelişki oluşması halinde, nedenleri aydınlatılarak çelişkilerin giderilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

3-) Sanık hakkında yaralama suçu yönünden kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Sanığın temyize gelmeyen sanıkla aralarında önceden de tartışmaların olduğu, olay günü tekrar tartışma çıktığında küfürleşmeleri şeklinde gerçekleşen olayda, ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiğinin tespitine çalışılması, bunun mümkün olmaması halinde Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.10.2002 tarihli Esas-2002/4-238 Karar 2002/367 sayılı kararında belirtildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde şüpheli kalan bu halin sanık lehine 5237 sayılı TCK.nun 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerekip gerekmediğinin karar yerinde tartışılmaması,