Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2018/7268 K.2019/1047

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozmaya uyularak; yapılan yargılamada sanığın sebebe dayanmayan temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddine, ancak;

Suç tarihinde borçlu şahıs ile evli olan sanığın haczedilen ev eşyalarının ortak sahibi olması nedeniyle hüküm kurulurken cezasından TCK.nun 289/1-ikinci cümlesi uyarınca indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

1- Sanığın lehe hükümlerin uygulanmasına ilişkin 06.11.2014 tarihli isteminin 5237 sayılı TCK.nun 52/4. madde ve fıkrasındaki taksitlendirme hükmünün uygulanması talebini de kapsadığı halde bu konuda bir karar verilmemesi,

2- 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının ''kasten işlenen suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olduğu'' gözetilmeden, sanık hakkında sonuç ceza olarak adli para cezasına hükmedilmesine karşın, anılan maddedeki hak yoksunluklarına hükmedilmesi,