Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2018/729 K.2020/10428

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanık hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Suçun kabul edilen nitelendirilmesine göre TCK.nın 170/1-c maddesinde yer almayan bir ceza belirlenmiş ise de, mahkemelerce daha ağır bir cezayı gerektirecek ve doğru uygulama yapıldığında temyiz incelemesine konu olabilecek bir eylemde, suç niteliği doğru belirlenmesine karşın, hatalı bir uygulama ile kesinlik sınırı içinde kalan bir cezanın verilmesi halinde, bu gibi hükümlerin ancak aleyhe başvuru üzerine temyiz denetimine konu olabileceği, hükmün ise sadece sanık tarafından temyiz edildiği gözetilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının nevine ve miktarına göre hükmün, 6217 sayılı Yasanın 26. maddesiyle 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II- Sanık hakkında 6136 Sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine, ancak;

Sanık hakkında kurulan hükümde tayin olunan sonuç adli para cezasının taksitle ödenmesine karar verilirken ve suç eşyasının müsaderesine karar verilirken uygulama maddelerinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK.nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,