Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2018/7910 K.2019/3740

Mala zarar verme suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2.400,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Sakarya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.09.2013 tarihli ve 2013/215 esas, 2013/740 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, sanığın mala zarar verme suçu ile birlikte işlediği iddia olunan hırsızlık suçu yönünden yapılan temyiz başvurusu üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 27.02.2018 tarihli ve 2015/12244 esas, 2018/1909 sayılı ilamında, “...Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince; Sanıkların aşamalarda değişmeyen savunmalarının aksine, yüklenen suçu işlediklerine ilişkin, mahkumiyetlerine yeterli, kesin, inandırıcı ve hukuka uygun delil bulunmadığı gözetilmeden beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepden dolayı istem gibi BOZULMASINA...” şeklinde karar verilmesi karşısında,

Kesin nitelikte olması nedeniyle yasal imkansızlık nedeniyle temyiz incelemesine konu olamayan mala zarar verme suçuna yönelik hükmün incelenmesinde, sanığın aşamalarda değişmeyen savunmalarının aksine, yüklenen suçu işlediğine ilişkin, mahkumiyetine yeterli, kesin, inandırıcı ve hukuka uygun delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 27.06.2018 gün ve 2018...8208 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.07.2018 gün ve KYB/2018...56745 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükümlüler ... ve ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından açılan kamu davasında, mahkemece yapılan yargılama neticesinde her iki suçtan mahkumiyetlerine karar verildiği, hükümlülerin temyiz isteminde bulunması üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesi'nin 27.02.2018 gün ve 2015/12244 esas, 2018/1909 sayılı ilamı ile mala zarar verme suçuna ilişkin temyiz başvurusunun hükmolunan adli para cezasının miktar itibariyle kesin olması nedeniyle reddine, hırsızlık suçunun ise hükümlüler tarafından işlendiği hususunda delil bulunmadığından beraatlerine karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında; hükümlülerin hırsızlıkla birlikte işlediği kabul edilen mala zarar verme suçundan da beraat etmeleri gerektiği,