Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2018/8385 K.2018/9754

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... hakkında Pendik 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.12.2007 tarih ve 2006/428 Esas, 2007/480 Karar sayılı ilamı ile kamu görevlisine karşı görevi yaptırmamak için direnme suçundan TCK'nun 265/1, 3, 51/1 maddeleri uyarınca 12 ay erteli hapis cezasına hükmedildiği ve erteli hükmün sadece sanık müdafii tarafından sanık lehine temyiz edildiği, bu hüküm aleyhine bir temyiz bulunmadığı,

Yargıtay 9. Ceza Dairesi Başkanlığı tarafından, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunun değerlendirilmesi bakımından bozulduğu anlaşıldığı halde, önceki mahkumiyet hükmündeki hapis cezasının ertelenmesi husununun sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeksizin, bozma sonrası İstanbul Anadolu 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.03.2014 tarih ve 2013/56 Esas,

2014/155 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında görevli memura karşı görevi yaptırmamak için direnme suçundan tayin edilen 6 ay 20 gün hapis cezasının ertelenmesine yer olmadığına dair kararının Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nce onanmasına ilişkin 19.04.2018 tarih ve 2017/22534 Esas 2018/4517 sayılı kararının usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazı üzerine yapılan incelemede;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazı kapsamına göre sanık ...'ın kamu görevlisine karşı görevi yaptırmamak için direnme suçu nedeniyle sınırlı yapılan incelemede;

Sanık hakkında kamu görevlisine karşı görevi yaptırmamak için direnme suçu nedeniyle verilen erteli hapis cezasına dair hükmün aleyhine temyiz bulunmadığı, bozma öncesi verilen hapis cezasının ertelenmesine dair hükmün sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği ve bu nedenle bozma sonrası verilen mahkumiyet hükmünde hapis cezasının ertelenmesine yer olmadığına hükmedilerek CMUK.nun 326/son maddesinde yer alan kazanılmış hak kuralının ihlal edildiği anlaşılmakla, yerinde görülen itirazın kabulü ile;

Dairemizin 19.04.2018 gün ve 2017/22534 Esas, 2018/4517 Karar sayılı ilamında, sanık ...'ın kamu görevlisine karşı görevi yaptırmamak için direnme suçuna ilişkin verilen onama kararının kaldırılarak, yerine gelmek üzere ;

‘‘ Sanığın diğer sanıklarla beraber TCK.nun 37. maddesi kapsamında fiil ve irade birliği içerisinde direnme eylemini gerçekleştirmesi karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Suçun birden fazla polis memuruna karşı cebir ve şiddet göstererek hukuksal anlamda tek bir fiil ile gerçekleştirilmesi nedeniyle aynı nev'iden fikri içtimanın koşulları gerçekleşmiş bulunduğundan, sanık hakkında anılan suçtan tayin olunan cezanın TCK.nun 43/2. maddesi ile arttırılması gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Sanık hakkında kamu görevlisine karşı görevi yaptırmamak için direnme suçu nedeniyle verilen erteli hapis cezasına dair hükmün aleyhine temyiz bulunmadığı, bozma öncesi verilen hapis cezasının ertelenmesine dair hükmün sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği ve bu nedenle bozma sonrası verilen mahkumiyet hükmünde hapis cezasının ertelenmesine yer olmadığına hükmedilmesi suretiyle CMUK.nun 326/son maddesinde yer alan kazanılmış hak kuralının ihlal edilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün altıncı parağrafından "TCK.nun 51" ibaresinin çıkarılarak, parağrafın sonundaki "yer olmadığına" ibaresinden sonra gelmek üzere ''CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca sanık hakkında verilen 6 ay 20 gün hapis cezasının TCK.nun 51. maddesine göre ertelenmesine,