Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2018/8392 K.2018/10283

- Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan açılan kamu davasının reddi,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca, Dairemizin 10.01.2018 gün ve 2017/20793 Esas ve 2018/144 Karar sayılı kararına itiraz edilmekle yapılan incelemede;

1- Sahte üretilen kartı kullanmak suçu hakkındaki Dairemizin 10.01.2018 gün ve 2017/20793 Esas ve 2018/144 Karar sayılı bozma kararı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.02.2018 tarihli itirazı yerinde görülüp kaldırılarak, yeniden yapılan incelemede;

Sahte üretilen kartı kullanmak suçundan kurulup yüze karşı verilen hükmü 1412 sayılı CMUK.nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 13.04.2015 tarihinde temyiz etmiş olduğu anlaşılmakla, şikayetçi banka vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Resmi belgede sahtecilik suçu yönünden yapılan itirazın incelenmesinde:

10.04.2013 tarihli iddianamede sahte kart üretilip kullanıldığından bahisle TCK.nun 245/3. maddesi, mağdura ait ehliyetin üzerindeki resmi değiştirmek suretiyle resmi belgede sahtecilik suçlarından davalar açıldığı, bu suçla ilgili hükümleri inceleyen Yargıtay 11. Ceza Dairesinin süregelen kararlarında “Belgede sahtecilik suçlarında suçun konusu belge olup korunan hukuki yarar kamu güvenidir ve suçun geniş anlamda mağduru toplumu oluşturan bireylerdir.

Nitekim belgede sahtecilik suçlarına ilişkin TCK.nun 204-212. maddeleri Kanunun Kamu Güvenine Karşı Suçlar bölümünde yer almaktadır.

Bununla birlikte belgede sahtecilik suçunun işlenmesiyle haksızlığa uğrayan gerçek ve tüzel kişilerin suçtan zarar görmeleri mümkündür.” şeklinde açıklandığı üzere, resmi belgede sahtecilik suçuna esas belge olan sürücü belgesinin sahte düzenlenmesinde mağduru gerçek kişi olup, açılan davanın niteliği de dikkate alınarak, anılan suçtan zarar görmeyen şikayetçi Akbank'ın davaya katılma hakkı bulunmadığı ve mahkeme tarafından da katılma kararı verilmiş olmasının hükmü temyiz hakkı vermeyeceği cihetle;