Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2018/9619 K.2020/14429

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Başkasının kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçundan yapılan temyiz incelemesinde;

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Anayasa Mahkemesi'nin 10.04.2013 tarih ve 2013/14 esas, 2013/56 sayılı kararı ile TCK.nın 267/5. maddesindeki "...süreli hapis cezasına mahkumiyeti halinde, mahkum olunan cezanın üçte ikisi kadar hapis cezasına..." bölümünün iptaline karar verilerek 10.06.2014 tarihinde yürürlüğe girmesi karşısında, sanık hakkında TCK.nın 267/1. maddesi yerine yazılı şekilde TCK.nın 267/5. maddesi uygulanarak hüküm kurulması,

Kabule göre de;

a-TCK.nın 267/1.maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken, maddede öngörülen cezanın üst sınırı aşılarak hüküm kurulması,

b-Katılan kendisini vekil ile temsil ettirmediği halde katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA,

2-Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan yapılan temyiz incelemesinde ise;

İddianame içeriğine ve sevk maddelerine göre sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan açılmış bir dava bulunmadığı halde, 5237 sayılı CMK.nın 225/1. maddesi uyarınca "hüküm ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve fail hakkında verilir." şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, açılmamış davadan hüküm kurulması,