Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/10020 K.2020/10276

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde,

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında, sanıklar ..., ... ve diğerlerinin mağdur ...'den zorla aldıkları senedi katılan aleyhine, sanık ... aracılığıyla icraya geçmeleri şeklinde gerçekleşen olay nedeniyle dolandırıcılık suçundan kamu davası açılmıs ise de; sanıkların katılana karşı atılı suçu işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek, haklarında beraat kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyetlerine hükmolunması,

II- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ... ve ... ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince,

a- Sanıkların dolandırıcılık eylemi neticesinde 140.000,00 TL kaybettikleri, bunun müsebbibi olarak gördükleri mağdur ...'yı sanık ...'a ait bilardo salonunda cebir ve tehditle alıkoydukları, ardından kaybettikleri miktarı telafi etmek amacıyla tehdit ederek suça konu senedi aldıkları, bu suretle sanıkların mağdura yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma dışında, TCK'nın 150/1. maddesi uyarınca tehdit suçunu da işledikleri tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanıklar hakkında birden fazla kişiyle birlikte, silahla tehdit suçundan ayrıca hükümler kurulması gerekirken, atılı eylemin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olduğu kabulüyle yazılı şekilde karar verilmesi,

b- Oluş ve kabule göre, sanıkların mağdurun şahsına zararı dokunmaksızın, soruşturma başlamadan önce, onu güvenli bir yerde serbest bıraktıklarının anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında TCK'nın 110. madde hükümlerinin uygulanmaması suretiyle fazla ceza tayini,

c- Sanıklar ..., ... ... ve ... ... hakkında en ağır cezayı içeren mahkumiyetin tekerrüre esas alınması gerektiği halde, hangi ilamın esas alındığının kararda belirtilmemesi,