Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/10070 K.2020/762

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Gerçek bir kredi kartının veya mağaza kartının manyetik şerit bilgilerine gerçek kart bilgilerinin kopyalanarak sahte bir kredi veya banka kartı üretilmesi ve bu kartın kullanılarak yarar sağlaması halinde suçtan zarar görenin ilgili banka olduğu,

birden fazla banka olduğu takdirde banka sayısınca TCK.nın 245/2, aynı bankaya ait birden fazla kartın değişik zamanlarda kopyalanması durumunda aynı yasanın 43. maddesinin, sahte olarak üretilen kartların alışverişte kullanılması halinde ise, banka sayısınca TCK.nın 245/3. maddesi ile aynı bankaya ait birden fazla kart ile veya bir kart ile değişik zamanlarda para çekilmesi veya harcama yapılması halinde ise TCK.nın 43. maddesi uyarınca uygulama yapılması gerektiği cihetle.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34. ve 230. maddeleri uyarınca, Yargıtay denetimine olanak sağlayacak biçimde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler sonucu sanığa yüklenen suçların unsurlarının nelerden ibaret olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması, sanığın suça konu kartlardan hangilerini kopyaladığı,

hangi kartların kopyalandığı bilgilerle üretildiği ve hangi kartların nerede, kaç kez kullandığının veya kullanılmak istendiği ve zaman aralıkları da gözetilerek karar yerinde gösterilmesi ve CMK.nun 230. maddesinde yazılı hususları kapsaması gerekirken, bu kurallara uyulmaksızın gerekçesiz olarak yazılı şekilde hükümler kurulması,