KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2019/10458 E., 2019/9095 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Haziran 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
288 kelime·1 dk okuma
Gereği görüşülüp düşünüldü:
05.08.2017 tarihli ve 30145 Mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 291. maddesinin 1. fıkrasındaki 15 günlük sürenin istinaf mahkemelerine ilişkin temyiz süresini düzenlediği,
daha önce Yargıtay incelemesinden geçen dosyalara ilişkin temyiz süresinin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesine göre 1 hafta olduğu gözetilmeksizin, hüküm fıkrasında temyiz süresinin 15 gün olarak belirlenmesi suretiyle sanık müdafiinin yanıltıldığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin yüzüne karşı verilen 31.01.2019 tarihli hükme ilişkin 13.02.2019 tarihli temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede:
Sanığın savunmasında zarar miktarını karşılamak istediğini beyan ederek etkin pişmanlık iradesini ortaya koyması, ancak zararının ilgili banka tarafından karşılandığını beyan etmesi karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin değerlendirilmesi bakımından mağdurun meydana gelen zararını gideren bankanın zararını gidermesi için sanığa uygun süre verilerek,
suçtan hasıl olan zararı ödeme imkanı tanınarak sonucuna göre sanık hakkında TCK.nın 168. maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiği ve mağdura ait kredi kartıyla birden fazla ve farklı zamanlarda harcama yapılmış olması nedeniyle TCK.nın 43/1.madde ve fıkrasının uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2019/10458, K. 2019/9095, 27 Haziran 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama